Het is goed dat Pieter Marechal aandacht vestigt op de moeilijkheden die jongeren ondervinden, maar wij vinden de tekst te polariserend en het is de schrijver die deze polarisatie scherp stelt. De tekst, die zeer technisch is, daar kunnen wij weinig tegen inbrengen, maar vinden het belangrijk dat de discussie concreet gevoerd wordt, niet in dogma's of vanuit veronderstellingen.

De stelling over sociale zekerheid en pensioenen wordt eng gezien. De vraag is niet of jong of oud de lasten moeten dragen. De fundamentele vraag is hoe het komt dat een samenleving die objectief gezien welvarender is dan pakweg 40 jaar terug niet meer in staat is om de herverdeling, die 40 jaar terug wel mogelijk was, te financieren.

Maar jullie zullen wel meer onderlegd zijn om dit te staven.

De schrijver moet ook eerlijk zijn. Hij kiest voor herverdeling en dus voor investeringen in betaalbare en degelijke huisvesting voor iedereen, betaalbaar en degelijk onderwijs voor iedereen maar dan ook een degelijk pensioen voor iedereen.

De 2de en 3de pijler kunnen een aanvulling zijn, maar de werkelijkheid zegt dat jonge werknemers in tijdelijke, onzekere contracten hier niet aan deelnemen of hier de kans niet toe krijgen.

Het aantal werkloze jongeren is de voorbije twee jaar met bijna 45% gestegen, zo blijkt uit een onderzoek van de Universiteit Antwerpen.

We riskeren een verloren generatie te krijgen!

zegt onderzoeker Seppe De Blust aan Metro.

Bij de jongeren heeft de financiële en economische crisis tot een waar slagveld geleid. In de periode tussen 2008 en 2010 waren er 44,7% meer werkloze jongeren dan voor de crisis. Ook het aantal langdurig werklozen is fors gestegen: van 6.300 jongeren in 2008 naar 11.500 in 2010.

Voor veel jongeren is werk zoeken alleen nog mogelijk door middel van interim. We namen de proef op de som en gingen op de website van de VDAB na hoeveel vacante jobs voor hulparbeider in de productie liepen via interim. Bleek dat voor niet minder dan 82% van de eerste 200 vacatures het geval te zijn, dus 165!

Brussel, 23 november 2010. De Ceraprijs van het Vlaamse Jeugdwelzijnswerk plaatst organisaties in het voetlicht die zich verdienstelijk maken in het jeugdwelzijnswerk met maatschappelijk kwetsbare kinderen en jongeren. Voor de editie van 2010 nam KAJ uit Schaarbeek met hun Interimactie de Ceraprijs mee naar huis en mag zich ‘Jeugdwelzijnswerk van het jaar’ noemen.

Ik zeg u vandaag, mijn vrienden, dat ondanks de moeilijkheden en frustraties van nu, ik nog altijd een droom heb. Het is een droom die ferm geworteld zit in de KAJ-droom. Ik heb een droom dat op een dag dit land zal verrijzen en zal leven naar de ware betekenis van haar credo: “Wij beschouwen deze waarheden als vanzelfsprekend; dat alle mensen evenveel kansen verdienen.”

Ik heb een droom dat op een dag alle mensen kunnen genieten van waardig werk, waardig werk waardoor ze de waardigheid die ze allen, zonder één enkele uitzondering, verdienen, ook echt verkrijgen. Waardig werk waardoor ze sociale uitsluiting kunnen tegengaan, waardoor ze aan een voorspoedige toekomst kunnen werken, een toekomst die zowel henzelf als al hun dierbaren toelacht. Een waardig werk waardoor iedereen ook zijn bijdrage kan leveren aan de sociale zekerheid, die in de onzekere tijden, ondermeer door de enorme jeugdwerkloosheid én de vergrijzing, meer dan ooit zal moeten instaan voor de behoeftigen en (kans)armen.