La JOC la JOC es internacional

Afdrukken

In november vorig jaar ontvingen we hoog bezoek uit Peru! Acht Kajotters vanuit verschillende regio’s in Peru waagden de grote oversteek om kennis te maken met Vlaanderen en KAJ-Vlaanderen. Met jullie dus!

Na een lange vliegreis namen we de ietwat verfomfaaide Peruanen mee voor een treinreis richting Limburg. Sommigen van hen hadden de week vooraf al dagen gereisd om in Lima te geraken. Jorge kwam helemaal vanuit Requena (Loreto) in het Amazonewoud, en Ana vanuit de bergregio Abancay op 2378m hoogte (Google maar eens). Ze leerden al snel dat Vlaanderen mucho frio (erg koud) is (de gemiddelde minimumtemperatuur in Loreto is 22,6 °C). En wat een vreemd zicht is het toch al die kale bomen …

We kozen ervoor om onze Peruaanse vrienden mee te nemen doorheen Vlaanderen. De uitwisseling ging van start in Limburg. onze eerste verblijfplaats in Bocholt, had wat weg van groot tuinhuis/kampplaats. Dit was voor hen wat moeilijk te plaatsen: is dit nu iemands huis? Een KAJ-afdeling? Leven jongeren hier zo? Voor ons een mogelijkheid om hen een voorbeeld te geven van de ontspannende en gezellige kant van KAJ bij ons. Wie van ons gaat nu niet graag op kamp, op weekend of op cursus? Het was de ideale manier om elkaar beter te leren kennen. Althans, als je dezelfde taal spreekt natuurlijk. Want net zoals de dialecten op cursus soms exotisch klinken, was ook het Spaans voor ons uitdaging. Al snel kwam de vraag: ‘tienes wifi?’ Leve Google Translate! En leve onze supertolken doorheen de reis!

We wisselden er ook uit met ACV Voeding en Diensten, om gelijkenissen te zoeken in situatie van ‘huiswerksters’ in Vlaanderen en Peru.

In Bornem en Hooglede stelden gezinnen hun huis open om ons van een tijdelijke thuis te voorzien. Tijdens ons bezoek aan Peru leerden we al heel wat (en toch ook maar een klein beetje) over hun maatschappij, hun gewoontes, de arbeidsmarkt en de werk-en leefomstandigheden. Ook na deze week werden onze gelijkenissen en verschillen terug duidelijk.

Fiorella Calderon (26): Kaj is voor mij een tweede thuis. Het is een plaats waar ik voor de rechten van mezelf en die van jongeren rondom me kan opkomen.

Herkenbaar, niet? Voor Fiorella speelt KAJ een zeer grote rol in haar leven, hier zou ik iets willen zetten over haar ouders en de opleiding voor opticien maar ik weet niet juist meer alle details. Had haar vader niet via kaj die opleiding kunnen volgen?

Debner (19): Ik wil vanuit mijn eigen ervaringen andere jongeren helpen en ben trots op de jongerenparticipatie die we in onze regio gerealiseerd hebben.

De kloof tussen arm en rijk was mij tijdens ons bezoek aan Peru zeer duidelijk. De kloof tussen man en vrouw ook. Maar het machismo moesten we nog beter leren kennen, of eerder ervaren. ‘Wat is machismo?’ denk je? Machismo is meer dan genderongelijkheid. Het is meer dan het onderdrukken van de vrouw. Het is een hanigheid, het benadrukken van veronderstelde mannelijke eigenschappen als agressiviteit, fysieke kracht, moed en viriliteit. Het is zich overdreven mannelijk gedragen en zijn moed, fysieke mannelijkheid, smaak voor vrouwen en agressiviteit tentoonspreiden. De JOC gaat in tegen het machismo in hun land. Mede daardoor waren er vier mannen en vier vrouwen in hun groep aanwezig. Naarmate de week vorderde heb ik zelf in de kleine dingen ondervonden dat ook de groep er niet vrij van was.

Het machismo heeft allerlei gevolgen gaande tot moord en verkrachting. Maar mede door onwetendheid van vele laaggeschoolden ook tot veel tienerzwangerschappen en een hoog percentage van jongeren die een SOA hebben. Ook dit zijn een uitdagingen voor de JOC.

Dat genderongelijkheid ook bij ons onvoldoende onder de aandacht komt blijkt al uit het feit dat het woord niet in de woordenlijst van mijn niet-nader genoemde tekstverwerker zit. Bij ons verdienen vrouwen in het algemeen nog steeds minder dan mannen, er zijn minder vrouwen actief in de politiek en heeft iemand van jullie al eens gehoord van de ‘huisman’? Vele meisjes onder jullie hebben wellicht al eens meegemaakt dat iemand hen ongewenst aanraakt of achterna roept op straat. En te vaak tolereren we dit nog. ‘Ge moet daar nu toch geen drama van maken?’

De uitwisseling met de Peruanen was nodig om mij te doen beseffen dat dit helemaal niet ok is en het nog veel minder ok is dat we ons daar blijven bij neerleggen. We stelden ons ook de vraag of dit een thema is dat ook speelt in onze afdelingen? Is dit iets wat vaak voorkomt? Is het iets waarover gepraat kan worden?

Wat nu?

Gelukkig voor ons leven we in tijden van internet, online vertalers, Facebook, WhatsApp,… Dit maakt dat we de contacten met de leden van de JOC gemakkelijker kunnen behouden. Geregeld passeert op facebook een foto of een bericht van een actie bij hen en ook zij ‘steunen’ onze acties hier. Voorlopig nog door een ‘like’ en een kort berichtje, maar in de toekomst willen we natuurlijk meer dan dit. Al sinds 1979 loopt er een uitwisselingsproject tussen JOC Peru en de KAJ van Freiburg. Zij doen om de twee jaar een uitwisseling en af toe steekt een vrijwilliger de plas over om zich een maand lang onder te dompelen in de andere cultuur en mee te werken aan projecten ter plaatse. Het is nu aan ons om verder na te denken over wat we met die uitwisseling verder willen bereiken. Hoe kunnen we elkaar nog verder leren kennen? Wat willen we nog van elkaar leren? Hoe kunnen we onze eigen identiteit als KAJ uitdragen? Hoe kunnen we elkaar blijven motiveren en inspireren.