Na de succesvolle actie van Bornem in het najaar besloten we om onze campagne rond echtscheidingsproblematiek grootser te zien. We begonnen er gemotiveerd aan, maar al snel bleek dat dit niet zo eenvoudig was. We namen ons voor om 50 verhalen te verzamelen. Gezien de ervaring van vier jaar geleden wisten we dat een analyse ook niet op 1, 2, 3 gemaakt is. Conclusie: we gaan op weekend! Met 12 kwamen we in april samen in Ronse.

Na een kennismaking en ‘hoe ist?’ verdeelden we de groep. Elke groep nam een deel verhalen voor zijn rekening. Na veel knippen, plakken en discussiëren kwamen er enkele thema’s sterk naar voor. In veel verhalen zagen we hetzelfde terug komen:

  • Jongeren onderdrukken hun gevoelens om een discussie te vermijden.
    • B., 18j: Ik durfde niets tegen mijn mama zeggen omdat ik dacht dat ik haar zo zou kwetsen en zou lastig vallen met mijn problemen.
       
  • Jongeren die blijven zitten omdat ze zich niet meer kunnen concentreren op school.
    • J., 13j: Ik kan mij thuis niet zo goed concentreren. De punten op mijn toetsen zijn wel verschillend als mijn stiefpapa er is of niet.
       
  • Ik hoor niet bij het nieuwe gezin.
    • M., 21j: Mijn papa is ondertussen opnieuw getrouwd. Ik heb het gevoel dat mijn papa en stiefma met haar twee kindjes een eigen gezin vormen waar ik niet echt bij hoor.
       
  • De band die sterk verandert na de scheiding met de ouders, en dan vooral met de vader.
    • V., 25j: Met pa heb ik op dit moment eigenlijk geen band. Ik kan iets sturen en we kunnen normaal antwoorden, maar je kan dat niet echt een band noemen.
       
  • We moeten kiezen tussen onze ouders
    • E., 17j: Ik heb al vaker keuzes moeten maken tussen mijn ouders en dat blijft ook gebeuren. Bijvoorbeeld als ik volgend jaar in Brugge ga studeren en kies om bij papa te wonen, dan gaat mama dat ook zien als ‘je kiest voor papa en tegen mij’
       
  • Het effect van een plusouder op een nieuw gezin valt niet te onderschatten.
    • K., 25j.: Het ding is dat mijn stiefpa mij er gewoon niet bij wou. Als je met een vrouw iets begint en die heeft al kinderen, dan zijn die kinderen deel van het pakket vind ik! Mijn ma kiest zijn kant en ik word dan aan de kant geschoven en ik had niks te zeggen.
       

In het algemeen kwam er naar boven dat ouders al dan niet bewust hun verantwoordelijkheden proberen te ontlopen. Ze laten bijvoorbeeld hun kinderen liegen tegen hun ex-partner, oudere broers of zussen moeten zorgen voor de jongere broer of zus of ze verhuizen naar een ander land.

We weten dat een echtscheiding voor de ouders zeker niet gemakkelijk is, maar wij als kinderen van, hebben daar nog minder voor gekozen!

We dromen van ...

We baseerden ons op het antwoord op de vraag: Wat wil jij veranderen voor kinderen en jongeren in een komende scheiding? De meesten van ons vonden het vooral nodig dat kinderen goed opgevolgd worden, dat er iemand het opneemt voor wat het kind denkt en voelt.

L, 21j: Ik zou nooit willen dat mijn kind naar mij kijkt, zoals ik naar mijn mama kijk. Ik zou een eerlijke relatie willen en duidelijkheid voor de kinderen.

We denken dat ouders niet bewust zijn van wat de scheiding doet met de kinderen. Het zou daarom een goed idee zijn dat ouders zich in het begin van de scheiding bewust worden van de gevolgen op het leven van de kinderen.

Verandering is mogelijk!

Ben Rubbrecht:

In 2014 heb ik samen met de KAJ ook rond dit onderwerp gewerkt. Daarbij heb ik een enorme persoonlijke verandering doorgemaakt. Deze verandering heeft een groot effect gehad op mij en mijn leven op een positieve manier. Toen ik hoorde dat Hannelore terug rond dit thema ging werken wist ik uit mijn ervaring dat dit een enorme klus ging zijn. Eentje niet gemakkelijk om alleen uit te voeren, dus wou ik mijn ervaringen delen en verantwoordelijkheden opnemen zodat ik een verschil kan maken voor andere jongeren die de hetzelfde beleven. De voorbereiding en de uitwerking van het weekend maakten we samen. Als ik er nu op terug kijk is het resultaat perfect en meer dan ik had kunnen hopen. Veel jongeren waren mee op weekend en we maakten een sterke analyse. Voor mij was dit thema ook ergens ‘unfinished business’. Ik weet dat er nog veel meer jongeren zijn die de persoonlijke en maatschappelijke verandering nodig hebben. Ik weet dat we samen met de werkgroep en sleutelfiguren deze verandering kunnen mogelijk maken. En nu vooruit!

En nu… ?

We maakten een plan voor het najaar en verdeelden de jongeren over de lokale processen en het bovenlokale proces van echtscheiding. In elk geval gaan we de zomer in met een voldaan gevoel, we deden zeer veel achter de schermen dit voorjaar en we zijn klaar om in het najaar met onze plannen naar buiten te brengen. Hou dus zeker de kalender in het oog als je geïnteresseerd bent, u hoort nog van ons!

Oproep

We zijn nog steeds op zoek naar jongeren die hun verhaal willen delen met ons. Daar bovenop zijn we nog op zoek naar jongeren die mee willen stappen in het traject om alles vorm te geven. Neem contact op met je vrijgestelde of één van de sleutelfiguren, of stuur een mailtje naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Plaats reactie