KAJ-noodnummer

02/246.53.06 is het noodnummer van KAJ!

Je belt dit nummer enkel in echte noodgevallen tijdens het weekend als je je vrijgestelde niet kan bereiken.

Tijdens de kantooruren is het noodnummer niet geschakeld, je kan ons op het nummer van het algemene secretariaat: 02/246.53.00 bereiken.

Sla dit nummer op in je GSM, wij hopen dat je het niet zult nodig hebben, maar je weet nooit...

De nodigen papieren voor de verzekering vind je hier:

 Aangifte Burgerlijke Aansprakelijkheid!

 Aangifte Lichamelijk Ongeval!

 

Is dit nu de moderne arbeidsmarkt?

Een eng debat over arbeid, mens en maatschappij

De honderden voorbeelden opgenomen in het boek, slechts een greep uit de meer dan duizend getuigenissen die KAJ de voorbije 4 jaar verzamelde, vertonen opvallende gelijkenissen. Stuk voor stuk onthullen ze hoe werkzoekende jongeren vandaag in een ware rat-race gedwongen worden. Ze tonen op welke manier onze sociale bescherming onderuit wordt gehaald en hoe de integriteit van werkzoekenden en interimkrachten op de helling komt te staan.

Je kan Is dit nu de moderne arbeidsmarkt? - zwartboek interim downloaden of hier kopen en onze campagne steunen!

Geen ver-van-ons-bed-show

Animatorcursus april 2012

Yeeeet! Wij zijn Dieter en Sara van KAJ Pittem en Madoine. Samen met een dertigtal andere toekomstige kernleden zijn we dit jaar op animatorcursus geweest. Deze cursus dient om toekomstige kernleden klaar te stomen voor het leven als rasechte KAJot(s)ters. Zoals velen al weten, onderscheiden we ons bij de KAJ van andere jongerenverenigingen door het feit dat we actiegericht werken, door middel van zien-oordelen-handelen. Dit was dus een belangrijk onderdeel van de cursus.

Introductie interimactie

Wij werden betrokken in de reeds gekende interimactie. Velen van ons wisten al iets over dit initiatief, maar lang nog niet alles. Jona van de KAJ-interimactie van Oostende kwam daarom zijn verhaal delen met ons. Hij vertelde over de vele problemen die hij heeft moeten verduren bij interimbureaus. Dit was een zeer schokkende ervaring voor veel van ons.

wij dachten dat dit een ver-van-ons-bed-show was. Nu we het verhaal te horen kregen van iemand die we reeds kenden, vielen we allemaal van onze roze wolk.

Om toch nog het beetje twijfel weg te nemen, werden we naar Oostende gestuurd. Daar hebben we in kleine groepjes gepolst naar de verschillende ervaringen die de werkzoekende jongeren hebben opgedaan. Big shocker, we kregen verhalen te horen die gelijkaardig waren aan die van Jona.

Eenmaal terug op de kampplaats, zaten we allemaal samen om onze verhalen met elkaar te delen. Een groot wit doek diende als verzameling voor onze verhalen. Om het overzicht wat te bewaren – ’t was namelijk goed volgeschreven – werd er gebruik gemaakt van een kleurencode, zodat de feiten en gevoelens van elkaar te onderscheiden waren. Hierna hebben we, in een ander kleur, erbij genoteerd wat wij dachten dat er moest veranderen en hoe we deze problemen zouden aanpakken. Terwijl we druk aan het overleggen waren, kwam het eens zo witte blad steeds voller te staan. Tijdens dit alles werden we geobserveerd door iemand van de overheid. Deze persoon kwam eens een kijkje nemen hoe de KAJ te werk gaan om jongeren te vormen. De werkgroep kreeg positieve feedback omtrent het stimuleren van een groep jongeren en hen te motiveren om actie te voeren tegen de onpersoonlijke behandeling die de interimkantoren geven.

Actie ondernemen

Na het zorgvuldig filteren van de vele ideeën die we hadden opgeschreven, kwamen we tot de kern van wat er diende te gebeuren: het maken van slogans, betogingsmateriaal, flyers, persboekjes, een flashmob om volk te lokken en een choquerend liedje, waar we in een paar strofen onze frustraties konden uiten. Om het efficiënt te houden, hebben we ons in kleinere groepjes verdeeld en elk een deeltje op ons genomen. Dieter en ik zaten samen met Gert, Joon, Joke, Pieter, Collin en Aäron om de flashmob en het liedje in elkaar te steken. We zijn begonnen met toepasselijke muziek samen te mixen. Hierop werd er dan een choreografie gemaakt die de mensen zou aantrekken. Daarvoor (en ook omdat we het zelf sjiek vonden) hebben we zo spectaculair mogelijke danspassen gekozen, waaronder een soort salto en een snake move, uitgevoerd door Dieter en Aäron.

De volgende dag was het zo ver! Met z’n allen vertrokken we richting Oostende. Nog een kleine pep-talk op de bus en we waren er klaar voor. Het eerste wat er moest gebeuren, was Oostende laten weten dat de KAJ niet bij de pakken blijft zitten. Dit gebeurde met veel lawaai, liedjes, dansjes, geroep en politiebegeleiding. Nu Oostende wist wat wij van plan waren, stapten we op de interimkantoren af. Eerst vroegen we netjes of we even binnen mochten komen en dan: muziek luid en met volle moed al dansend naar binnen.

We gingen zwijgend op de grond zitten en wachtten tot zij reageerden en vroegen wat we deden. Ons antwoord: ”Net als jullie, niets doen!”

Daarna hebben we ons liedje gezongen, hen een klachtenbrief gegeven en trokken we verder naar het volgende kantoor.

In het laatste kantoor dat we bezochten, werden we niet zo heel erg vriendelijk behandeld. We hadden onze brief nog niet overhandigd of ze stuurden ons al naar buiten. Ze waren zelfs zo verbouwereerd dat ze een klacht hebben ingediend bij KAJ nationaal, maar dit deerde ons niet. We waren geslaagd in onze missie en dat was de interimkantoren doen inzien dat er verandering moet komen in hun aanpak.

Eens terug gekomen van deze lange dag genoten we van welverdiende rust en waren we trots op wat we bereikt hadden. We hebben bewezen dat we niet bij de pakken blijven zitten en dat we onze brul waardig zijn:

EN NU VOORUIT!

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen

dvv belfius