KAJ-noodnummer

02/246.53.06 is het noodnummer van KAJ!

Je belt dit nummer enkel in echte noodgevallen tijdens het weekend als je je vrijgestelde niet kan bereiken.

Tijdens de kantooruren is het noodnummer niet geschakeld, je kan ons op het nummer van het algemene secretariaat: 02/246.53.00 bereiken.

Sla dit nummer op in je GSM, wij hopen dat je het niet zult nodig hebben, maar je weet nooit...

De nodigen papieren voor de verzekering vind je hier:

 Aangifte Burgerlijke Aansprakelijkheid!

 Aangifte Lichamelijk Ongeval!

 

Is dit nu de moderne arbeidsmarkt?

Een eng debat over arbeid, mens en maatschappij

De honderden voorbeelden opgenomen in het boek, slechts een greep uit de meer dan duizend getuigenissen die KAJ de voorbije 4 jaar verzamelde, vertonen opvallende gelijkenissen. Stuk voor stuk onthullen ze hoe werkzoekende jongeren vandaag in een ware rat-race gedwongen worden. Ze tonen op welke manier onze sociale bescherming onderuit wordt gehaald en hoe de integriteit van werkzoekenden en interimkrachten op de helling komt te staan.

Je kan Is dit nu de moderne arbeidsmarkt? - zwartboek interim downloaden of hier kopen en onze campagne steunen!

Wie wil werken, zal werken?

“Wie wil werken, zal werken”, luidt een bekende dooddoener en blijkbaar is ook de regering Di Rupo I die mening toegedaan. Vreemd als je weet dat er vandaag niet genoeg werk is voor iedereen. De site van de VDAB toont dit duidelijk aan:

tegenover ongeveer 90.000 openstaande vacatures staan in Vlaanderen 200.000 werkzoekenden.

Van die 200.000 werkzoekenden zijn niet minder dan één vierde onder de 25 jaar. Bekijken we de situatie van de laaggeschoolde jongeren, dan is de situatie zo mogelijk nog schrijnender, want in die groep is 2/3 werkloos zonder uitzicht op werk.

Het is overduidelijk dat er een jobschaarste is op de arbeidsmarkt. Die schaarste betekent dat er een grotere prijs dient betaald te worden door werknemers als zij willen werken, dat zij minder zekerheid hebben. Qua bieden van minder zekerheid spant de interimsector uiteraard de kroon.

Zouden de Jannen en Miekes met de pet beseffen wat de levenskwaliteit is van iemand die jarenlang in dagcontracten werkt en niet weet of hij morgen nog werk zal hebben?

Of als hij zich elke dag opnieuw moet inschrijving en niet de minste opvolging krijgt? Of wanneer er jobs aangeboden worden die dan plots niet blijken te bestaan? Of wanneer je iedere vakantie opnieuw je job kwijtspeelt aan jobstudenten en moet gaan hopen dat je die na het verlof terugkrijgt? Of wanneer er botweg niet de minste rekening wordt gehouden met je opleiding of je wensen, laat staan je dromen?

Het regeerakkoord maakt van die werkelijkheid een karikatuur. Slagen wij erin 200.000 werkzoekenden in 90.000 jobs te manoeuvreren door hen te verplichten zich 60 kilometer te verplaatsen in plaats van 25? Krijgen wij misschien al die mensen in te weinig vacante plaatsen door de wachtuitkeringen te verstrengen of door de uitkeringen sneller af te bouwen? Kan iemand van 100.000 laaggeschoolde werkzoekenden technici, ingenieurs of verpleegkundigen maken door hen financieel te straffen?

De maatregelen doen uitschijnen dat jongeren niet willen werken, dat ze profiteren. Ze worden afgeschilderd als luieriken zonder toekomstdroom, zonder verlangen naar een vaste job, een eigen huis, een wagen of een kans om samen te wonen met hun lief. 150 dagcontracten onder de arm zorgen niet meteen voor veel kans op een lening.

Wie denkt dat er toch niet zoveel via interimcontracten wordt te werk gesteld, denkt best nogmaals. In zowat alle provincies zijn de interimkantoren de grootste werkgever, in 2010 waren 350.000 uitzendkrachten aan de slag. Hun statistieken zeggen het zelf:

40% van de interimarbeiders heeft na 18 maanden absoluut geen uitzicht op een vast contract.

Het hoeft weinig betoog dat bij die 40% maar weinig hoogopgeleiden schuilgaan. Trouwens, over het grote aantal werkzoekenden dat bij de verschillende kantoren langsgaat en zelden of nooit de kans krijgt om ergens van start te gaan, wordt met geen woord gerept.

Het regeerakkoord had een kans kunnen zijn om werkzoekende jongeren echt te steunen in hun zoektocht, door de werking van de uitzendkantoren transparanter te maken. Het lijkt ons niet meer dan normaal dat hun dossiers worden bijgehouden, dat beloofde jobs doorgaan, dat ze opgeleid en opgevolgd worden als dat wordt beloofd en dat er geen valse vacatures in de etalages worden uitgehangen. Het was ook een uitgelezen kans om voor elke jongere een passende job te vinden of zelfs te creëren, een job die nauw aansluit bij hun sterktes, dromen en mogelijkheden. Een waardige job waardoor elke jongere aan zijn toekomst kan bouwen.

Helaas, niets blijkt minder waar. Daar waar zij die rijker worden via speculatie gespaard worden, moeten de jongeren van vandaag opdraaien voor de crisis. De samenleving slaagt er niet in om deze jongeren een waardige toekomst, laat staan waardig werk, te bieden. Ze zijn de speelbal van de interimsector en de restfractie van grote bedrijven. Laaggeschoolde jongeren krijgen in de grootsteden zelfs überhaupt de kans niet om te werken. Dit alles wordt rechtvaardig genoemd. Het is wraakroepend.

Het is bon ton om te stellen dat de enige weg uit de crisis is. Wees echter gerust: werkzoekende jongeren ervaren de maatregelen als een kaakslag.

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen

dvv belfius