Jaarlijks betalen KAJ-afdelingen honderden euro's teveel aan onroerende voorheffing.

Wat is onroerende voorheffing?

Onroerende voorheffing is een belasting die eigenaars jaarlijks moeten betalen voor hun gronden en gebouwen.

Vrijstelling voor jeugdverenigingen

Afdelingen die eigenaar zijn van hun gebouw kunnen echter gebruik maken van een vrijstelling.

Maar, ook afdelingen die een grond of gebouw ter beschikking krijgen, kunnen vrijgesteld worden van deze belasting. Voor sommige afdelingen kan dit interessant zijn aangezien zij deze belasting onrechtstreeks betalen. Sommige eigenaars rekenen namelijk de onroerende voorheffing door in hun huurprijs. Breng daarom ook de eigenaar op de hoogte zodat jullie samen het geld op zak kunnen houden.

Zonder deze vrijstelling kan zo een belasting voor een eenvoudig KAJ-lokaal vaak oplopen tot enkele honderden euro's per jaar! Zeker de moeite dus om een vrijstelling aan te vragen.

Situatie

Momenteel hebben wij, KAJ Essene, een hondertal leden en kunnen wij terecht in de kelder van een lokaal patronaat. Deze zaal is echter veel te klein en beschikt over onvoldoende faciliteiten om met zo een grote groep aan de slag te kunnen. Daarom zijn we ons eigen lokaal met man/vrouwkracht beginnen opbouwen. Om dit te kunnen verwezenlijken hebben we uiteraard geld nodig. We kwamen dan ook op de proppen met een leuk initiatief.

Wedstrijd

Een maand of twee geleden kregen we te horen dat je via een wedstrijd een fiets ter waarde van € 10.000 kan winnen. Dit leek ons een uitgelezen kans aangezien we zo een grote afdeling zijn. Wat hebben wij hiervoor moeten doen? simpel, we hebben zelf een fiets ontworpen en upgeload op de facebookpagina. Daarna hebben we zoveel mogelijk stemmen geronseld.

Het is goed dat Pieter Marechal aandacht vestigt op de moeilijkheden die jongeren ondervinden, maar wij vinden de tekst te polariserend en het is de schrijver die deze polarisatie scherp stelt. De tekst, die zeer technisch is, daar kunnen wij weinig tegen inbrengen, maar vinden het belangrijk dat de discussie concreet gevoerd wordt, niet in dogma's of vanuit veronderstellingen.

De stelling over sociale zekerheid en pensioenen wordt eng gezien. De vraag is niet of jong of oud de lasten moeten dragen. De fundamentele vraag is hoe het komt dat een samenleving die objectief gezien welvarender is dan pakweg 40 jaar terug niet meer in staat is om de herverdeling, die 40 jaar terug wel mogelijk was, te financieren.

Maar jullie zullen wel meer onderlegd zijn om dit te staven.

De schrijver moet ook eerlijk zijn. Hij kiest voor herverdeling en dus voor investeringen in betaalbare en degelijke huisvesting voor iedereen, betaalbaar en degelijk onderwijs voor iedereen maar dan ook een degelijk pensioen voor iedereen.

De 2de en 3de pijler kunnen een aanvulling zijn, maar de werkelijkheid zegt dat jonge werknemers in tijdelijke, onzekere contracten hier niet aan deelnemen of hier de kans niet toe krijgen.

Elke morgen naar de interimkantoren trekken en na enkele uren weer hopeloos thuis in je zetel zitten piekeren. Wat als er nog zoveel andere jongeren zijn die dit elke dag meemaken? Wat als die jongeren gewoon in je straat wonen of in je voetbalclub spelen? Wat als we weten dat we dit samen kunnen veranderen? Jongeren die zelf hun leven, het leven van andere jongeren en de mentaliteit van interimkantoren bekendmaken en veranderen. Dit is actie, dit is vooruit gaan, dit is onze interimactie! En als elke jongere die die realiteit beleeft, in elke stad de interim-maffia zal bekendmaken, dan pas zal het écht veranderen! Hier het verhaal van “Wees een luisterend oor!” in Oostende – 19 april 2011.

Brussel, 23 november 2010. De Ceraprijs van het Vlaamse Jeugdwelzijnswerk plaatst organisaties in het voetlicht die zich verdienstelijk maken in het jeugdwelzijnswerk met maatschappelijk kwetsbare kinderen en jongeren. Voor de editie van 2010 nam KAJ uit Schaarbeek met hun Interimactie de Ceraprijs mee naar huis en mag zich ‘Jeugdwelzijnswerk van het jaar’ noemen.

De cijfergegevens

Het eerste wat ik wou en zou weten toen in aan mijn uitbouwavontuur in Oostende begon, was hoeveel jongeren er in elke wijk leven. Deze cijfers haalde ik uit het bevolkingsregister en van de Jeugddienst. De resultaten waren duidelijk voor mij:

• Opex: 6.029 inwoners, waarvan 2.083 jongeren (van deze 2.083 jongeren is 20% 12-16 jaar, 20% 16-20 jaar),
• Nieuwe Stad: 1.024 inwoners, waarvan 432 jongeren (van deze 432 jongeren is 23% 12-16 jaar, 40% 16-20 jaar),
• Vogeltjeswijk: 917 inwoners, waarvan 289 jongeren (van deze 289 jongeren is 24% 12-16 jaar, 30% 16-20 jaar).

Ik koos voor Nieuwe Stad en Opex. In Nieuwe Stad zag ik een grote kans om jongeren te ontmoeten. Bij elk huis waar ik zou gaan aankloppen, kon ik zeker één jongere vinden. Ik moest niet ver stappen of het ver zoeken. Ik had daar een enorme 'jongerenvangst'. In Opex had ik ook een hele grote kans, want aan elke bel dat ik zou trekken, zou er om de 3 huizen een jongere de deur openen.

KAJ bestaat ook in Oekraïne, al is bestaan hier een groot woord, want het is een beweging die in opstart is. KAJ Vlaanderen besloot bijna een jaar geleden om zijn schouders onder deze spruit te zetten. Een van de kajotters daar, Anna Oksutovich, werd aangesproken om vrijgestelde te worden en nadat zij enkele keren naar Brussel was afgezakt, werd besloten dat het nu onze beurt was om de beweging in tegenovergestelde richting te maken en dus naar L'viv te vliegen om ons te vergewissen van de situatie waarin het land en de KAJ zich bevinden.

Sorry, de beloofde job gaat niet meer door

Interimkantoren beloven ons werk. Ze nodigen ons uit om een contract te komen tekenen, maar wanneer we ons zoals afgesproken aanmelden, krijgen we te horen dat de beloofde job reeds door iemand anders is ingevuld. Dit is enorm ontgoochelend.

Zo sturen de interimkantoren ons ook naar bedrijven die werk voor ons zouden hebben, maar eens ter plaatse krijgen we te horen dat dit helemaal niet het geval is. We stellen vast dat er veel onduidelijkheid bestaat tussen de bedrijven en de interimkantoren.

Ook wanneer we op open vacature solliciteren zijn er steeds tal van reden om niet onmiddellijk aan de slag te mogen. De interimkantoren beloven om later terug contact op te nemen. Soms gebeurt dit louter via sms en dit met steeds dezelfde boodschap: “De job kan niet meer doorgaan, onze excuses!”

Ook jullie kunnnen een verschil maken. Steun met jouw afdeling de KAJ in Haïti. Organiseer met jouw afdeling of regio zelf een originele actie op Goede Vrijdag. Laat het ons weten en misschien komt de Vliegende reporter bij jullie langs.

Je kon er de voorbije maanden niet naast kijken: een zware aardbeving trof Haïti. Duizenden mensen lieten het leven en duizenden anderen zoeken nog steeds naar eten, onderdak en medische verzorging. Wat jullie misschien niet wisten, is dat Haïti het voor de aardbeving ook al heel moeilijk had. De KAJ van Haïti was toen al volop aan het proberen de jongeren in hun land op te komen voor zichzelf en de wereld rondom hen. Deze ramp maakte alles nog veel erger, maar KAJ Haïti geeft niet op en wij kunnen hen daarbij helpen.